Import z Chin

Handel zagraniczny z Chinami. Jak prowadzić import z chin, aby odnieść sukces? Wszystko, co importer wiedzieć musi.

Import dla zielonych

Podstawy Importu. Jak zacząć przygodę z importem / Jak krok po kroku bezpiecznie importować towary z Chin i UE?

Wiadomości

Wiadomości ze świata importu / informacje na temat handlu międzynarodowego w XXI wieku. Bądź na bieżąco!

Problemy z Importem

Jak sobie radzić z problemami w Imporcie? Opisane problemy z dziedziny importu oraz jak ich unikać.

Chiny

Chiny24.com – Portal poświęcony współczenym Chinom. Codzienne wiadomości, ciekawostki, informacje z chin i o chinach.

Start » Import, Import dla zielonych

Import z Chin: Co to jest CŁO?

Dodane przez dnia 20 sierpnia 2011 – 22:03Brak komentarzy | 4 646 views

Jednym z pojęć, które ściśle związane są z importem jest CŁO. Obserwując wypowiedzi wielu osób próbujących swoich sił w imporcie z Chin odnoszę wrażenie, że powszechnie uważa się CŁO za wynalazek ostatnich lat, patent obecnie rządzącej ekipy na uprzykrzenie życia obywatelom. Tymczasem cła są jedną z najstarszych form opodatkowania. Planując działalność importową trzeba uznać cła za oczywisty element rzeczywistości. I płacić je sumiennie.

Nie będę cofał się do czasów Republiki Rzymskiej, czy czasów Imperium Romanum. Każdy szanujący się katolik wie kim z zawodu był Mateusz Ewangelista, nieprawdaż? Wystarczy odrobina historii cła na ziemiach polskich.

Pierwsze informacje o celnikach na ziemiach polskich pochodzą sprzed prawie tysiąca lat. Już król Bolesław Śmiały polecał swoim urzędnikom pobieranie ceł na rzece Bug. Pierwszym dokumentem mówiącym o systemie celnym w Polsce, była Bulla Gnieźnieńska , wydana w dniu 7 lipca 1136 r. W Bulli wymieniono liczne klasztory i opactwa pobierające daniny w komorach celnych. Pierwsze polskie taryfy celne pochodzą z przełomu XII/XIII wieku – Taryfa Kołobrzeska z 1159 r., Płocka – z 1203 r., Szczecińska – z 1257 r.

W XIV wieku królowie Władysław Łokietek i Kazimierz Wielki zreorganizowali polską administrację celną. Wydali liczne przywileje celne, zakładali komory celne. W roku 1354 r. król Kazimierz Wielki nadał przywileje celne dla miasta Krakowa i studentów Uniwersytetu Krakowskiego. Pod koniec panowania w Polsce dynastii Piastów, w roku 1367 pojawia się w dokumentach słowo "CŁO", dotychczas były w użyciu nazwy myto lub theloneum. Pod koniec XV wieku, w 1477 roku, Sejm Piotrkowski uchwali dwie ustawy dotyczące pobierania cła. Dotychczasowe przywileje celne zostały zniesione, a prawo do ustalania wysokości stawek celnych otrzymał wyłącznie król. Szlachta została zwolniona od płacenia cła. Zarząd celny – spoczywał nie w rękach jednego – ale kilku głównych celników, z których każdy pobierał prowizje od dochodów celnych ze swojej prowincji, płacąc na rzecz Skarbu Państwa opłatę dzierżawną. W roku 1764 Sejm ustanowił cło generalne, wprowadzając jednolitą opłatę celną dla wszystkich stanów. W ramach reformy skarbowej w roku 1765 ustanowiono 8 prowincji i 113 komór celnych. Na czele prowincji celnej stał Superintendent, podlegający bezpośrednio Komisji Skarbu Koronnego. Ostatni dokument w sprawach celnych, przed rozbiorami, został wydany 31 maja 1792 r. "Uniwersał do oficjalistów komór i ceł". W Księstwie Warszawskim również utworzono administrację celną. Według stanu na rok 1812 w Księstwie funkcjonowało 10 departamentów i 71 komór celnych. Wydano kilka instruktaży i wiele instrukcji celnych. Pobierano cło w wysokości 2% od wartości towarów. Po odzyskaniu niepodległości w roku 1918, reaktywowano administrację celną. Pierwszą taryfę Celna w II Rzeczypospolitej wydano w dniu 4 kwietnia 1919 r., a w lutym 1920 r. powstał Departament Ceł Ministerstwa Skarbu. Najważniejszym aktem prawnym regulującym zagadnienia celne w II Rzeczypospolitej było wydane 27 października 1933 r. Prawo celne. W roku 1938 stan zatrudnienia w administracji celnej wynosił ok.3 500 osób. Po II Wojnie Światowej Dekretem z 1945r. powołano Ministerstwo Skarbu, a w nim Departament Ceł. W Gdyni, Gliwicach, Krakowie, Poznaniu i Warszawie utworzono delegatury do spraw celnych, następnie przemianowane na urzędy celne. Jako pierwsze na początku 1945r. powstały Urzędy Celne w Gdyni i Krakowie. Po roku 1945, wydano wiele aktów prawnych dotyczących celnictwa. Do najważniejszych należały:

  • Ustawa o ustroju i zakresie działania administracji celnej z 14.02.1952r. Powołano wówczas Centralny Zarząd Ceł, jako centralny organ administracji celnej.
  • Ustawa – Prawo celne – uchwalona 14.07.1961r. Uchyliła Prawo Celne z 1933r. oraz Ustawę z 14.02.1954r. Powołano wówczas Główny Urząd Ceł.
  • Ustawa – Prawo celne – uchwalona 14.03.1975r.
  • Ustawa – Prawo celne – uchwalona 28.12.1989r.
  • Ustawa – Kodeks celny – uchwalona 09.01.1997r.

Tyle historii. Czym zatem jest owo CŁO? Cło to podatek, który państwo nakłada na import (Mansfield, 2002, s.400). Według innej definicji, cło jest opłatą pobieraną przy przekraczaniu przez towar granicy celnej danego kraju (Budnikowski 2001, s.165).

Istnieją dwa główne powody utrzymywania ceł. Pierwszy to ochrona krajowego rynku poprzez ograniczanie importu. Drugi powód to fakt, że cła są źródłem ważnych dochodów państwa.

W polityce handlowej wyróżnia się kilka rodzajów ceł:

  • Cło importowe – pobierane są przy imporcie danego towarui mają na celu ograniczyć napływ wybranych towarów z zagranicy,
  • Cło eksportowe – pobierane są przy wywozie towarów z kraju,
  • Cło tranzytowe – opłata pobierana za przewóz towarów pochodzących z zagranicy przez terytorium państwa, które podatek pobiera,

Przyjmując za kryterium podziału kryterium celu cła dzielimy na:

  • Cła fiskalne – ich zadaniem jest dostarczanie budżetowi państwa dochodów,
  • Cła ochronne – ich zadaniem jest ochrona przedsiębiorstw krajowych przed konkurencją podmiotów zagranicznych,

Przyjmując za kryterium podziału sposób naliczania cła dzielimy na:

  • Cło ad valorem – stawka celna wyrażana jest w ujęciu procentowym, a wartość należnego cła podawana jest jako odsetek wartości towaru, którego cło dotyczy. Cło ad valorem najczęściej stosowanym rodzajem cła,
  • Cło specyficzne – stawka celna podawana jest w odniesieniu do ilości danego towaru, a końcowa wysokość naliczonego cła nie jest zależna od ceny danego towaru,
  • Cło mieszane – jest kombinacją cła ad valorem i cła specyficznego. O cle mieszanym mówimy wtedy gdy oba cła składowe stosowane są łącznie, lub stosowane jest to z nich które w określonych warunkach jest wyższe.

Po dawce wiadomości historycznych i teoretycznych czas wreszcie na informacje praktyczne. Jak wspomniałem na wstępie cło jest integralnym i oczywistym elementem towarzyszącym importowi, w tym oczywiście importowi z Chin. Cło naliczane jest od wartości towaru zakupionego w kraju jego pochodzenia wraz z kosztem transportu tego towaru pomnożonej przez ustaloną stawkę celną:

CŁO = STAWKA CELNA  x  (WARTOŚĆ TOWARU + KOSZT TRANSPORTU)

Stawka celna określana jest na bazie dwóch najważniejszych wyznaczników:

1. Rodzaj towaru (kategoria)

2.Kraj pochodzenia towaru.

expert, import z chin, co to jest cło, leszek ślazyk,

UWAGA!:Kraj pochodzenia, to miejsce gdzie dany towar został wyprodukowany, a nie skąd został przywieziony. Miejsce produkcji towaru poświadczane jest przez Świadectwo Pochodzenia (Certificate of Origin)

 

Aktualne stawki celne obowiązujące w Unii Europejskiej (a zatem obowiązujące na polskim obszarze celnym) można znaleźć m.in. na stronach Komisji Europejskiej

TUTAJ

Przed przystąpieniem do konkretnych działań importowych zawsze warto samemu sprawdzić jakie stawki obowiązują dla towarów, które planujemy sprowadzić. Przepisy ulegają zmianie, często nie są jednoznaczne, należy przygotować się na ewentualne pytania, czy wątpliwości agenta celnego, lub celnika. Wiedza taka pozwala uniknąć potencjalnych problemów związanych z nieprawidłowym naliczeniem cła. Jako się rzekło na samym początku tego artykułu cło jest podatkiem, Państwo ściągnie je z nas bezwzględnie. Bo jak powiedział ktoś mądry są dwie rzeczy, których w życiu nie unikniemy: śmierci i podatków.

Leszek Ślazyk

  Bibliografia:

  • Budnikowski A., Międzynarodowe stosunki gospodarcze, PWE, 2001
  • Mansfield E., Podstawy makroekonomii, AW „PLACET”, Warszawa 2002
  • www.mf.gov.pl
  • mfiles.pl

______________________________________________________

Copyright © Leszek Ślazyk. Wszystkie prawa zastrzeżone. Przedruk, kopiowanie i wykorzystywanie powyższego tekstu jak i jego fragmentów bez zgody autora jest zabronione.

Skomentuj!

Dodaj poniżej swój komentarz lub pozostaw trackback ze swojej własnej strony www. Możesz również zaprenumerować treść komentarzy przy pomocy RSS.

Wykaż kulturę: dbaj o przejrzystość wypowiedzi, pisz na temat, nie spamuj.

Możesz użyć poniższych tagów HTML:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Blog umożliwia wyświetlanie avatarów z serwisu Gravatar.com. Aby być rozponawalnym, zarejestruj się na Gravatar.